ล่วงเลยมาจนถึงเดือนกันยายน 

ว้า...ไม่ได้อักสเปซมานานๆๆๆๆๆมากๆๆๆ

แล้วสินะ

 

ตอนนี้ก็เป็นช่วงที่ต้องตัดสินใจอะไรมากมายในชีวิต

มันเป็นช่วยต่อพอดีน่ะ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา ม.6แล้วนี่

อยากสอบติดแล้วล่ะน๊า

จะได้ไม่ต้องเร่ร่อนระหกระเหิน  อิอิ....

ช่วงนี้ก็ต้องเรียนติวที่โรงเรียนทุกวัน  อยากสอบได้ๆ

และก็ต้องทำวิชาที่ทำไม่ดีให้ได้ดีด้วย   ไม่ยอมแพ้หรอก  กร้ากๆๆ

เรื่องอะไรทำไมต้องหนีจากสิ่งที่ตัวเองทำไม่ได้ดว้ย

ไม่มีใครทำอะไรได้มาตั้งแต่เกิดซะกานหน่อย.....

ว้าๆๆ   ฮิ้วววว.....

 

 

----------------------------------^^

 

ตอนนี้ชักไม่แน่ใจแล้วสิ การให้ความสำคัญกับบางอย่าง

เพียงมีรู้ว่ามีอยู่ให้เห็น เพียงแค่รู้ว่าคงอยู่เท่านั้น

ก็ไม่ต่างอะไรกับการไม่มีตัวตน 

ใช่สินะ...คนเราก็ต้องให้ความสำคัญกับสิ่งที่มีความสำคัญมากกว่าอยู่แล้ว

เวลาเป็นเครื่องบ่งบอกความผูกพัน  คนที่ผูกพันกันมานานกว่า

ย่อมอยู่ด้วยแล้วรู้สึกดีกว่าคนที่เพิ่งรู้จักกัน  อยู่แล้ว

มันคือความแตกต่าง  เปรียบเทียบกันไม่ได้...

ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป....สักวัน อะไรจะเกิดเราก็คงต้องยอมรับ

 

เพราะนั่น เป็น ความผิดของเรา...

 

น้ำตามันก็เหมือนน้ำมัน

จะไม่ยอมให้พบง่ายๆหรอก  และมันก็จะไม่ไหลออกมาบนดินให้เห็นกัน

มันต้องใช้เวลาที่นานทีเดียว สำหรับการทับถมของกาลเวลา จนละลายกลายเป็นน้ำมัน

ที่ซึมอยู่ใต้ดิน  หรืออยู่แค่ข้างใน  ในโลกเท่านั้น...

  ย๊า....ฮู้วววว

 

หมดไปอีกช่วงหนึ่ง  เทอมนี้จะจบแร้วนะ

ส่วนเรื่องเกรดนี่ไม่ขอคิดล่ะกาน

 

555++

 

มันคงไม่แย่ล่ะมั้ง   อิอิ   ปลอบใจตัวเองก่อนนี่นา 

ใกล้ได้ไปเที่ยวแล้วนะ  อาทิตย์หน้านี่ล่ะ  ไปจันทบุรีเชียว

ไกลดีแฮะ  จะได้เล่นน้ำทะเลมั้ยเนี่ย   ก็แหม

ล่อไปแล้วแผลหนึ่งนี่นา....ดันเดินชนตะแกรงใส่แก้วได้

ขูดซะ....เลือดไหลเรยยยงือๆๆๆๆ

 

ลงทะเลก็แสบสิคะ   หุหุหุหุ   เอาล่ะๆ

ต้องตั้งใจอ่านหนังสือ  ทำได้อยู่แล้ว  ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้

 

ถ้ายังไม่ทำ........

 

ป.ล.  ถ้าไม่รู้จักกันตั้งแต่วันนั้นคงไม่เป็นอย่างวันนี้  เพราะว่าเรากับเขามันต่างกันรึไง

ผิดใช่มั้ยที่เป็นอย่างนี้....ทุกอย่างที่แปรเปลี่ยนแต่ทว่าไม่เปลี่ยนแปลง

มีชีวิตอยู่ทุกวัน

 

ลืมตาตื่น หลับตาฝัน   อิอิ

 

ความสุขไม่เคยยั่งยืนหรอกนะ.อีกไม่นานเราก็เปิดเทอม

 

จะมีสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป  ทุกอย่างแปรเปลี่ยน

 

ทว่า...ไม่เปลี่ยนแปลง  

 

เอาล่ะ  มาลุยกันกับอนาคตที่วิ่งเข้าหา

 

ตัวเองคนใหม่ถือกำเนิดขึ้นทุกๆวัน

 

แม้จะวิ่งหรือเดิน  แต่ก็จะสู้  เพราะนี่คือ

 

ชะตากรรมที่เรากำหนดได้แล้วล่ะค่า

 

///***O_<**////

เผลอแว๊บก็สิ้นเดือนมกรา  อีกแปปก็กุมภา

แล้วเราก็ต้องขึ้นม.5แล้วเหรอเนี่ย

อ๊ากกก.......โห

ต้องขยันแล้วนะ  ทำงานให้ครบ 

  อุปสรคต่างๆจะผ่านพ้นได้อยู่ที่ตัวเราเอง  สู้+++

EiEiEi.^O^

ทำไมถึงต้องเข้มแข็งทั้งที่อ่อนแอ

ทำไมต้องยืนหยัดทั้งที่จะล้ม

ทำไมต้องย้ำว่าอย่าร้องไห้  ทั้งที่น้ำตาท่วมข้างในหมดแล้ว

    บางมุมของบางคนที่ยากจะเข้าใจ  .....  ถึงจะอยากเข้าใจแค่ไหน

ก็ทำได้แค่มองผ่านและเดาเอาเองเท่านั้น 

   ความรู้สึกเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจ 

      >>การพบเจอเรื่องราวต่างๆผู้คนนับหมื่นแสน ทำให้บางครั้งยิ่งสับสน

การหลบมุมอยู๋ใช่ว่าจะรู้สึกดี  การหนีความสับสน คือ การไม่ยอมรับมัน

 ใครจะรู้ว่าวันหนึ่ง  ความสับสนเมื่อคลายออก....อาจมีปาฏิหารย์เกิดขึ้นได้

  และแล้ววันนี้ก็สอบวันสุดท้าย

  สบายใจดีแฮะ  ...  เหลือแต่ผลเท่านั้นแหล่ะ

 

  ขอบคุณสำหรับข้อความและสิ่งดีดีที่ให้เรา นะ  เป็นวันเกิดที่ดีจัง

555++ 

 

  สุขสันต์ปีใหม่ทุกคนน๊าค๊า  ^O^

 

ฟ้าไม่เคยรับรู้อะไรงั้นเหรอ....ไม่จิงหรอก

ทุกอย่างถูกรับรู้หมดแหละ  แต่ความรู้สึกก็ไม่มีวันสิ้นสุด

สุดท้ายเราเองที่ต้องเข้มแข็ง

ยอมรับความจริง  เผชิญหน้ากับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

อนาคตไง

     วันเวลาที่แปรเปลี่ยน

   ความรู้สึกที่ตั้งมั่น

  จิตใจที่เข้มแข็ง  ....... สัญญามั้ยว่าจะเป็นอย่างนั้น

 

 อีกอย่างตอนนี้ก็มีงานให้ทำเรื่อยๆ

ทั้งที่ใกล้จะสอบแร้วว   ยังไม่อ่านหนังสืออีกแล้วสินะ

ว้า.....

มาเล่านิทานเล่นดีก่า   ....   เด็กหญิงคนหนึ่งนั่งคิดว่า

วันไหนที่ท้องฟ้าเกิดเปลี่ยนสีขึ้นมา  จะเป็นยังไง

และแล้วท้องฟ้าก็เปลี่ยนสีจริงๆ

เพราะเธอคิดไปเองต่างหาก  ว่ามันเป็นสีฟ้า

ในความเป็นจริงท้องฟ้าอาจเป็นสีอื่นอยู่ก่อนแล้ว

แต่เธอไม่เคยรู้มาก่อนเรยย......

จะว่าไปแล้ว  เธอไม่เคยรับรู้ซะมากกว่า 

อย่าลืมสิว่าเราทุกคนล้วนแต่มีจินตนาการกันทั้งนั้น

มาสรรสร้างจินตนาการกับเรานะ.......

เริ่มด้วยถ้าหากคุณต้องเข้าไปในโลกแห่งจินตนาการ

ซึ่งเป็นโลกที่ต้องคอยป้องกันตัวเองจากเหล่าวายร้าย

และก็.....บุคคลทั่วไปที่ต้องแก่งแย่งกันเพื่อชนะเลิศหรือดำเนินชีวิตเพื่ออำนาจ

แห่งความยิ่งใหญ่

เอาละ....มาเริ่มจากการเลือกใช้อาวุธกันดีก่า  อย่างเดียวเท่านั้น++

1.ดาบ

2.ทวน

3.โซ่

4.ความสามารถในการใช้กำลังกาย ประมาณว่าพวกหมัดหนัก เตะพิฆาต 555+++

5.ธนู

6.ลูกตุ้มเหล็กหนาม

7.กรงเล็บ

8.กระดาษขาวอัญเชิญฑูตระดับกลาง  ประมาณพวกนักบวช

9.แส้

10.ปืน

 

++++ถ้าเป็นคุณจะเลือกอะไรเอ่ย  .....  ถ้าเป็นสเราจะเลือก  โซ่  ชอบโซ่  อิอิ

   นิยายแนวใหม่จากญี่ปุ่น  จินตนาการแบบสนุกๆ 

เดินเรื่องโดย  โมโมะ ยมฑูตที่มีสีขาวและรองเท้าแดงสะดุดตา 

กับปีศาจบริวาร คือ  แดเนียล.......

  เป็นเรื่องราวของชีวิตคนแต่ละคนที่มีเวลาในการอยู๋บนโลก

นี้ที่ต่างกัน.....เพราะ  ชะตาลิขิตให้คนมีเกิดก็มีตาย นั่นเอง

 ตอนนี้ออกมาถึง เล่มที่  8  แล้ว.....เรามี 4 เอง

ใครสนใจซื้อให้นะคะ  .....  ขอบคุณค่ะ  แห่ะๆ 

อ่านแล้วบางคนอาจจะถึงกับงงเลยทีเดียว

เพราะว่าเป็นภาษาที่บรรยายพรรณนาสุดๆ  แบบว่าเห็นภาพอย่างชัดถึงความรู้สึก

ชื่นชมคนแปลเช่นกันค่ะ........แปลได้เยี่ยมจิงๆอ่ะ

 ++++ [][][][]]][][][][][][][][][][][][][][][]]][]]]++++

   

เคยคิดไหม.....ทำไมทุกคนถึงไม่เหมือนกัน

ความจริงแล้วถ้าเหมือนกันซะหมดก็คงไม่มีชีวิตชีวาเนอะ

แม้จะแยกกันออกด้วยสัญชาตญาณก็จริงเหอะ

........โลกที่เป็นอยู่ทุกวันคือ โลกแห่งความแตกต่าง

แตกต่างกันซะจนบางคนต่างอย่างสิ้นเชิง

ฟ้ากับดินยังจรดกันได้  แล้วทำไมต้องทำให้ต่างอยู่อย่างนั้น

มารวมกันไม่ดีกว่าเหรอ  1+1=1 ไงล่ะ